Ауыл бірнеше рет атын өзгерткен, бірақ барлығы да туыстас аттар болған: Камышный, Камышная, Камышино, Камышинское, Камышенское, Камышенка. Ауылдың негізі жоғалған көлдің маңында салынған деп көрсетілген. Сонымен қатар, оның әкімшілік-аумақтық тиістілігі де өзгерген. Мүмкін, топоним алғаш рет 1868 жылы 1859 жылғы материалдарға негізделген басылымда, Локтевск заводының (Күміс балқытушы зауыт) орман өңдеу орны ретінде аталған. (Қараңыз әдебиеттер тізімін, 1. Бет 76.)
Камышенка туралы нақты айту 1893 жылдан басталады. Ол 98 ауланудан және 496 тұрғыннан тұратын, Бийск уезінің Александровская болысына қарайтын ауыл ретінде сипатталады (Қараңыз 7. Бет 190-191). 1894 жылы Бийск уезінен Змеино-Горск уезі бөлініп, Камышенка сол жаққа өтті. 1899 жылға қарай ол Змеино-Горск уезінің Ново-Шульбинская болысына кіріп, 126 ауладан тұрады (Қараңыз 10). 1897 жылы онда шіркеу, ал 1898 жылы – қарапайым бастауыш мектеп ашылған (бұл Синодқа бағынышты болған арнайы төменгі мектеп түрі). Діни жағынан Камышенка, сонымен қатар барлық көршілес аумақтар 1885 жылдан бастап Томск епархиясына емес, Омск епархиясына кірді (Қараңыз 12. Бет 168-169; 19. Бет 488-489). 1911 жылға қарай ауылда 320 аулан және 2090 тұрғын болған (Қараңыз 15. Бет 488-489). Жер меншік құқығы тұрғысынан Камышенка Алтай таулы округіне кіріп, ол өз кезегінде Императорлық Жоғарғы кабинеттің жерлері болды. Бұл – император отбасына жеке меншік, ал оны мекендеген шаруалар жалдамалы жұмысшылар болып саналды.
1920 жылдың соңында Змеино-Горск уезінің 15 болысынан Бухтарминск уезі құрылды (Камышенка онда кірмеген), ол 1921 жылы маусымда Қазақ АКСР-інің Семипалатинск губерниясына қосылды (1921 жылғы 13 маусымда ВЦИК бекіткен). Сонымен қатар, ВЦИК қаулысымен уездің тағы 10 болысы Усть-Каменогорск уезіне, ал 10 болыс Семипалатинск уезіне Семипалатинск губерниясына қосылды. Осы соңғы топпен бірге Камышенка да Қазақстанға қосылды. 1920 жылы оның тұрғындарының саны 2028 адам болса, 1924 жылы 1790 адам болды (Қараңыз 25. Бет 35).
