
Сібір жарасы – жіті және аса қауіпті инфекцияға жатқызылатын жұқпалы ауру. Бұл зооноздық инфекция – жануарлардан адамға берілетін ауру. Бактериялар өлімнің жоғары деңгейін тудыратын белгілерге жауап беретін өте күшті токсиндер шығарады.
Жануарлардан сиыр, қой, жылқы, ешкі, шошқа сібір жарасына көбірек бейім. Жануарлар сібір жарасының споралары бар жердегі шөптерді жеу кезінде споралар асқазан-ішек жолдарына түскенде ауруға шалдығады; жанасу арқылы – ауру малдың сауға үйкелісі; Масалардың маңызы аз емес, өйткені олар ауру қоздырғышты алдымен науқасты, сосын сау адамды шағу арқылы тасымалдайды. Жануарлар әдетте қатты ауырады, бірақ оларда тері көріністері болмайды.
Адам ауру жануармен қарым-қатынас кезінде жұқтырған (ауру малды күту, сою, өлекселерді кесу, микрожарақаттар болған кезде ет дайындау, теріге кесу немесе терінің нәзік жерлеріне спораларды белсенді түрде ысқылау, шаңды ингаляциялау және сібір жарасы бар топырақпен байланыста болу жағдайлары сипатталған); ауру жануардың пісірілмеген сүтін, етін немесе қанын тұтыну кезінде. Ауру адам басқа адамдарға қауіп төндірмейді.
Адамдарда сібір жарасының үш түрі бар:
Анықталған ауру жануарларды оқшаулау және олардың мәйіттерін жұқтырған объектілерді дезинфекциялау керек; Камералық дезинфекция жүн мен үлбірден жасалған бұйымдарды дезинфекциялау үшін қолданылады. Ауру жануарлармен немесе жұқпалы материалмен байланыста болған адамдар 2 апта бойы белсенді медициналық бақылаудан өтеді.
Жануарлармен жұмыс істегенде санитарлық-гигиеналық ережелерді сақтау маңызды: арнайы киім, қолғап, респиратор қолданыңыз, қолыңызды жуыңыз.
Алдын алудың негізгі әдісі – қолда бар малды дер кезінде вакцинациялау. Ауыл шаруашылығы жануарларының эпизоотиялық салауаттылығын сақтау және қауіпті ауруларының алдын алу мақсатында иелері өздерінің ауылдық округінің дәрігеріне хабарласа алады.