Өндірістік меншікті қорғау.

Өнеркәсіптік меншік - зияткерлік меншіктің бір түрі. Бұл тұжырымдаманы 1883 жылы Париж конвенциясы енгізген. Кейіннен өнеркәсіптік меншік ұғымы көптеген халықаралық келісімдерде бекітілді. Өнеркәсіптік меншікті қорғау объектілері.
Көбінесе «өнеркәсіптік меншік» термині бұл ұғымды өнеркәсіптік мақсаттар үшін пайдаланылатын материал ретінде (ғимараттар, құрылыстар, жабдықтар, шикізаттар және т.б.) қате қабылдай отырып, сөзбе-сөз қабылданады. Шын мәнінде, өндірістік меншік - бұл көптеген рет, мысалы, өндірістік жолмен көбейтуге болатын адамның интеллектуалды қызметінің нәтижесі.
Дәстүр бойынша кез-келген елдің өнеркәсіптік меншік заңнамасы оның патенттік заңына негізделген. Қазақстан Республикасының Патент Заңының негізгі айырмашылықтары оның құрылымы, ресми сараптамадан кейін өнертабысқа инновациялық патент беру жүйесіне көшу, т.а. жұмыс берушіге өнертабысқа басым құқық беріп, пайдалы модельдер институтын енгізетін аралық жүйе бойынша.
Заңның құрылымына бірден үш өндірістік меншік объектісіне - өнертабыстарға, пайдалы модельдерге және өнеркәсіптік үлгілерге қатысты нормалар кіреді. Бұл объектілер мәні бойынша және оларды құқықтық қорғауға өтінімдерді дайындау тәртібі бойынша ұқсас. Сонымен қатар, Патенттік ведомствода сараптама жүргізу кезінде барлық осы өндірістік меншік объектілері бойынша өтінімдерді беру технологиялары бір-біріне ұқсас. Заңда топтастырылған нысанда өтінімдерді тіркеу және объектілерді сараптау туралы ережелер қамтылған, олардың қорғалуы ғылыми-зерттеу немесе тәжірибелік-конструкторлық жұмыстардың және кейінгі өндірістің бүкіл циклінде қамтамасыз етілуі керек. Сонымен, өнімді әзірлеу және оның өндірісін жөндеу кезінде өнертабысқа және пайдалы модельге өтінімдер беріледі. Өнім нарыққа шығар алдында өнеркәсіптік дизайнға өтінім берілуі керек.

Тереңкөл ауданаралық
Әділет басқармасының басшысы
«Қазақстан заңгерлер одағы»
РҚБ Павлодар облыстық филиалының мүшесі А. Сергазинов