
Бәрімізге белгілі, бидай әлемдегі ең көп өндірілетін дәнді дақыл болып табылады, оның көп бөлігі адам тұтынуына арналған. Ұн нан, печенье, макарон және басқа да өнімдер жасау үшін қолданылады. Кең географиялық таралуына, қабылдануына (танылуына), тұрақтылығына және әмбебаптығына байланысты бидай ұны адамзатқа микроэлементтерді жеткізу үшін қолайлы тасымалдаушы болып табылады.
Табиғи күйінде бидай В1 (тиамин), В2 (рибофлавин) , В6 (пиридоксин),Е, ниацин, сондай-ақ темір мен мырыш дәрумендерінің жақсы көзі болып табылады. Өкінішке орай, бұл қоректік заттардың көп мөлшері бидай дәнінің сыртқы қабығында шоғырланғандықтан, олардың едәуір бөлігі ұн тарту процесінде жоғалады. Міне, аренаға ұнды фортификациялау деп аталады. Оның мақсаттары қандай және бұл жаңалық адамзатқа не бере алады?
Бидай мен жүгері ұнын фортификациялау көптеген елдерде жылдар бойы қарастырылып келеді. Темір тапшылығы-әлемдегі ең көп таралған қоректік заттардың жетіспеушілігі. Сонымен, астық өңдеу өнеркәсібіндегі әзірлеушілер мен технологтар ұн жетіспейтін микроэлементтерді халыққа "жеткізудің" ең ыңғайлы және қол жетімді әдісі деген қорытындыға келді.
Сіздің денеңізге тек пайдалы өнімдер кіретініне назар аударыңыз.