
Авторлық құқық саласындағы бірінші және бүгінгі күнге дейін ең маңызды әмбебап халықаралық келісім - бұл әдеби және көркем шығармаларды қорғау жөніндегі Берн конвенциясы (бұдан әрі - Берн конвенциясы). Берн конвенциясы бүкіл әлемдегі авторлардың мүдделерін қорғайды және сонымен бірге авторлық құқықты қорғаудың барлық мүше мемлекеттер үшін міндетті минималды стандарттарын белгілейді.
Берн конвенциясымен қорғалатын туындылар туралы мәселе іс жүзінде екі кіші мәселені қамтиды. Біріншіден, авторлық құқық объектілерінің қандай түрлері конвенциямен қорғалған. Екіншіден, шетел мемлекетінің аумағында құқықтық қорғаудың шарттары қандай.
1886 жылғы Берн конвенциясы ең жалпы түрінде әдеби және көркем шығармаларды қорғайды. Бірақ бұл тұжырымдама нақты нені қамтиды? Мұнда әдебиет, ғылым және өнер саласындағы барлық өнімдер, соның ішінде кітаптар, дәрістер, драмалық, хореографиялық жұмыстар, музыкалық композициялар, кинематографиялық жұмыстар, кескіндеме, сәулет өнері, фотография, қолданбалы өнер туындылары, карталар, жоспарлар қамтылған. Алайда, тізім ашық. Осылайша, Берн конвенциясы шығармашылық еңбектің нәтижесінде жасалған кез-келген туындыға қолданылады.Шетелде туындыны құқықтық қорғауға 1886 жылғы Берн конвенциясының біреуі болған жағдайда талап етілуі мүмкін туындының авторы - конвенцияға қатысушы мемлекеттің азаматы. Жұмыс 1886 жылғы Берн конвенциясының қатысушысы болып табылатын елде алғаш рет жарияланды. Конвенция мағынасында жариялау дегеніміз - автордың келісімімен шығарманың көпшіліктің ақылға қонымды қажеттіліктерін қанағаттандыру үшін жеткілікті көлемдегі көшірмелері. Бұл жағдайда, алғашқы жарияланғаннан бастап 30 күн ішінде жарияланған жағдайлар бірінші басылымға теңестіріледі.