Қазақстан Республикасында жергілікті өзін-өзі басқаруды енгізу жергілікті өзін-өзі басқаруды дамыту Тұжырымдамасына сәйкес екі кезеңде жүзеге асырылады.
Бірінші кезең шеңберінде ауыл әкімдерін сайлауды өткізу тәртібі, жергілікті қоғамдастық жиыны мен жиналысының қызметі, жергілікті өзін-өзі басқару органдарының кіріс көздері айқындалды.
Екінші кезең шеңберінде 2018 жылғы 1 қаңтардан бастап халық саны 2000 адамнан асатын аудандық маңызы бар қалалар, ауылдар, кенттер және ауылдық округтер (бұдан әрі — ауылдық округтер) деңгейінде дербес бюджет енгізілді, ол бюджеттің төртінші деңгейі ретінде айқындалды.
2020 жылдан бастап бюджеттің IV деңгейін енгізу ауданның барлық ауылдық округтеріне өтті.
Жергілікті өзін-өзі басқару бюджеті берілген салықтардың 6 түрі (төлем көзінен салық салынбайтын жеке табыс салығы, жеке тұлғалар; жеке тұлғалардың мүлкіне салынатын салық; жер салығы; жеке тұлғалар мен заңды тұлғалардан алынатын көлік құралдарына салынатын салық), салықтық емес түсімдер (айыппұлдар, коммуналдық меншіктен түсетін кірістер, ерікті жарналар) есебінен қалыптастырылады және т. б.) және аудандық бюджеттен түсетін түсімдер.
Осылайша, жергілікті тұрғындар төлейтін салықтар ауылдық округте қалады.
Ауданнан жергілікті салықтар мен трансферттер тікелей МӘМ бюджетіне түседі. Олар шығындардың негізін құрайды. Салықтарды тікелей өз бюджетіне аудару кіріс бөлігін ұлғайту факторына айналды.
МӘМ бюджетінің төртінші деңгейін енгізу ауылдық округтердің қаржылық мүмкіндіктерін кеңейтуге, жергілікті маңызы бар мәселелерді шешуде халықтың рөлін күшейтуге, ауылдық округтер әкімдері аппараттарының жауапкершілігі мен құзыреттілік деңгейін арттыруға, ауылдық округтердің қаржылық негізін нығайтуға, бюджет қаражатын халықтың мүддесі үшін тиімді бөлуге және ауылдағы адамдардың өмір сүру сапасын арттыруға мүмкіндік берді.