Сібір жарасы – жануарларға да, адамдарға да әсер етеін өте қауіпті жұқпалы ауру. Ол терінің, ішкі ағзалардың және лимфа түйіндерінің қабынуымен жылдам ағымымен сипатталады.
Көбінесе жұқпалы агенттер ағзаға зақымдалған тері, асқазан-ішек жолдарының шырышты қабаттары және тыныс алу жолдары арқылы енеді. Инфекцияның тасымалдаушылары қой, ешкі, шошқа, түйе және т.б..
Инкубациялық кезеңінің ұзақтығы бірнеше сағатқа созылуы мүмкін немесе 2-3 күнге дейін созылуы мүмкін. Ауру локализацияланған немесе септикалық түрде пайда болуы мүмкін. Қоздырғыш ағзаға енген жерде карбункул пайда болады. Екінші түрінде карбункул жарылып, зиянды бактериялар бүкіл денеге таралады.
Сібір жарасының түрлері:
Өкпе ауруы патогендері бар шаңды жұтқанда дамиды. Науқастардың барлығы дерлік өлетін ең ауыр түрі.
Ішек ауруы споралармен ластанған тамақ пен суды тұтыну кезінде дамиды.
Теріні өңдеу және өлекселерді кесу кезіндегі тері сібір жарасы. Өлім тек 10-20% жағдайда болатын ең жеңіл түрі.
Симптомдары: қызыл дақ, ойық жара, везикула, папула, қышу, бас ауруы, күйдіру, тәбеттің бұзылуы, жоғары температура. Септикалық түрінде ауру температураның тез көтерілуінен басталады. Науқастарда пневмония, тахикардия, қанды құсу, ентігу, ауырсыну, жүрек айну белгілері байқалады.
Емдеу және алдын алу
Емдеу антибиотиктермен және арнайы глобулиндік препараттармен жүзеге асырылады. Алдын алу мақсатында қауіпті аймақтардағы тұрғындарды вакцинациялау жүргізіледі. Ауру малдар толығымен оқшауланады, өлгеннен кейін олардың мәйіттері өртеледі, ауру объектілері дезинфекцияланады.