Қазақстан Республикасының Конституциясында неке, отбасы, ана мен әке және бала мемлекеттің қорғауында екені бекітілген. Бұл қағидалар отбасыны қорғау мемлекеттік саясаттың негізгі бағыттарының бірі ретінде қарастырылатын әлеуметтік мемлекеттің іргелі қағидатын айқындайды.
Әйелдерді қолдау, ананы қорғау және балалардың әл-ауқатын қамтамасыз ету адамның негізгі құқықтарын — денсаулық сақтау, әлеуметтік қорғау, қауіпсіздік және лайықты өмір сүру жағдайларына құқықтарын іске асырумен тікелей байланысты. Медициналық көмектің қолжетімділігі, еңбек және әлеуметтік кепілдіктерді қорғау, сондай-ақ кәсіби қызмет пен бала тәрбиесін ұштастыруға мүмкіндік беретін жағдайлар жасау ерекше маңызға ие.
Халықаралық тәжірибеде ана болуды қорғау қоғамның орнықты дамуының маңызды элементі ретінде қарастырылады. Әйелдерге қатысты кемсітушіліктің барлық нысандарын жою туралы конвенцияның, сондай-ақ Біріккен Ұлттар Ұйымы мен Халықаралық еңбек ұйымы құжаттарының ережелері тең мүмкіндіктерді қамтамасыз ету, отбасыларды әлеуметтік қолдау және ана болу кезеңіндегі әйелдерді қорғау қажеттігін атап көрсетеді.
Көптеген мемлекеттер отбасыларды қолдау, ана мен баланы қорғау, сондай-ақ әйелдерге әлеуметтік және психологиялық көмек көрсету бағдарламаларын дамытып келеді. Халықаралық тәжірибеде бас бостандығынан айыру орындарындағы әйелдердің құқықтарын сақтау мәселелеріне, соның ішінде медициналық сүйемелдеу, ұстау жағдайлары және отбасылық байланыстарды сақтау мәселелеріне ерекше мән беріледі.
Ана мен отбасын қолдау — бұл халықаралық міндеттемелерді орындау ғана емес, сонымен қатар құқықтық мәдениет деңгейінің, әлеуметтік жауапкершіліктің және адам құқықтарына деген құрметтің көрсеткіші.