Матонин Петр Кузьмич

1911 жылы 23 қаңтарда Челябинск округінің Парамоново ауылында (қазіргі Қорған облысы) туды. 30-шы жылға дейін үзіліспен Усть-Уйск шаруа жастарының орта мектебінде оқыды. 1930 жылы қаңтарда отбасын Тобыльск, содан кейін Ханты Мансийскіге жер аударды. 1930 жылы қыркүйекте Ханты-Мансийск батпағынан қашып, Хибиногорскіде іздеуден жасырынды, (Коль түбегі). 1931 жылы Хибиногорск құрылыс басқармасында жұмысқа тұрып, кәсіби техникалық училищеде тас қалаушы мамандығын оқып шықты, одан кейін Онтүстік Оралда түрлі жұмыстарда істеді. 1931 жылы қыркүйекте кешкі жұмысшы факультетіне түсті. Жоғарғы Уфальдағы никель руднигінде сынамаларды сұрыптау жөніндегі бұрғышы болып істеді. Кәсіподақ комитетіне, БЛКЖО- на мүше болды. 1932-1936 жылдар аралығында Свердловскідегі кен институтында оқыды. 1938 жылы маркшейдер мамандығы бойынша кен инженері дипломын қорғады. 1938 жылы Ауыр өнеркәсібі халық комитетінің жолдамасымен Қарағандыкөмір Мемлекеттік тресінің Горький атындағы №2 шахтаға аға маркшейдер болып жіберілді. 1940 жылы әскер қатарында қызмет етті. 1941-1945 жылдар аралығыңда 33/34 шахтыда бас маркшейдер болып қызмет атқарды. 1945 жылдан бастап «Ленинкөмір» тресінің техникалық бөлімінің бастығы,1946 жылдан бастап «Сталинкөмір» тресінің 36 шахтасында бас инженер, 1947 жылдан бас­тап «Стахановская» шахтасының бас инженері болып қызмет атқарды. 1951-1953 жылдар аралығында Москва көмір өнеркәсібінің Академиясында тыңдаушы болды. 1953 жылдан 1961 жылға дейін «Кировкөмір» тресінің бас инженері болды. 1966 жылға дейін «Қарағандыкөмір» комбинатының бас инженері қызметін атқарды. 1972 жылға дейін Қазақстан көмір өнеркәсібі басқармасының техникалық басқармасының бастығы, техникалық ғылымның кандидаты, 1982-1984 жылдар аралығында Бүкілодақтық ғылыми-зерттеу институтының кен геомеханигі мен маркшейдер ісінің Қазақ филиалының директоры қызметін атқарды. 1985-1988 жылдары КНУИ аға ғылыми қызметкері.
1992 жылы «Қарағанды көмір бассейнінің қалыптасуы мен дамуы» жайында кітап жазды.
Екі рет «Құрмет белгісі» орденімен, «1941-1945 ж.ж ҰОС ерлік еңбегі үшін», «Еңбек ардагері», «Еңбекте үздік шыққаны үшін», «Тың жерді игергені үшін», «Шахтер даңқы» белгісінің 3 дәрежесінің кавалері, «Көмір өнеркәсібінің үздігі», СССР ХШЖЖ алтын және күміс медальдарымен марапатталды.
Дербес зейнеткер, КСРО мемлекеттік сыйлығының лауреаты, ҚазССР-нің еңбегі сіңірген рационализаторы.
Қарағанды қаласы көмір бассейнінің қалыптасуы мен дамуына елеулі үлес қосқаны және Қарағанды қаласының қоғамдық-саяси өміріне белсене қатысқаны үшін 1999 жылғы 11 тамызда «Қарағанды қаласының Құрметті азаматы» атағы берілді.