Бектұров Жайық Қагенұлы

1912 жылы Целиноград облысы Алексеевска ауданында дүниеге келген. Еңбек жолын Атбасар қаласында 1930 жылы мұғалім болып бастады. 1934 жылы Қазақ коммунистік университетін, 1955 жылы С.М. Киров атындағы Қазақ мемлекеттік университетінің журналистика бөлімшесін оқып бітірді.
1932-1937 жылдар аралығында (оқуға үзіліспен) комсомолдық жұмыста болды. 1937 жылдан бастап Ж.Қ. Бектұров еңбек өмірбаяны әдебиеттік іс-әрекетпен тығыз байланысты. «Лениншіл жас» және «Социалистік Қазақстан» республикалық газеттерінде жұмыс істеді. 1942 жылдың аяғында Қазақ КСР ПХК-ның жалған айыптауымен тұтқынға алынды. 1955 жылы ақталды.
1955 жылдан кейін Бектұров республиканың қоғамдық және әдебиеттік өміріне белсене кірісті. 30 жылдай ол Қазақстан жазушылар одағының басқару мүшесі болды, облыстың жазушылық үйымын басқарды, өзі де көп жазған. Оның «Ақын және жауыз», «Қарындасқа хат» атты поэмалары, «Сәкен соңғы күндері» повесі, қазақ халық әдебиетінің негізін қалаушылары А.Байтүрсынов, М.Жұмабаев, С.Сейфуллин, М.Дулатов туралы очерктері шынайы дарындық мөрімен белгіленген, олардың әдебиеттік қасиеті даусыз.
«Елеулі еңбегі үшін» медалімен, Қазақ КСР Жоғарғы Кеңесінің Құрметті мақтау қағазымен марапатталған.
Мәдениеттің және әдебиеттің дамуына қосқан ерекше еңбегі үшін, жұмысшыларды, жастарды интернационалдық және патриоттық тәрбиелегені үшін 1992 жылдың 17 маусымында «Қарағанды қаласының Құрметті азаматы» атағы берілді.
Атақ берілген күні: 1992 жылы 28 маусым