Қызамықтың алдын алу

Қызамықтың алдын алу

Қызамық – антропонозды жіті вирустық инфекциялық ауру. Инфекция көзі – қызамықтың клиникалық анық немесе жойылған түрі бар науқас адам. Инфекция ауа тамшыларымен (науқаспен сөйлескен кезде, түшкіру, жөтелу, айқайлау, өткір дем шығару, сүйісу кезінде) және тігінен (анадан ұрыққа) беріледі. Қызамықпен ауыратын науқас бөртпе пайда болғанға дейін 7 күн бұрын және бөртпе пайда болғаннан кейін 7 күн ішінде басқаларға өте жұқпалы.

Қызамық ЖРВИ-ге тән болмашы симптомдармен өтеді, ал 30-50%-да клиникалық көріністерсіз өтеді. Бөртпе алдымен бет терісінде пайда болады, бүкіл денені дәйекті түрде қамтиды. Қызамық бөртпесі қызылша сияқты жарқын емес. Кейде бөртпе элементтерінің аймағында аздап қышу байқалады. Әдетте, желке лимфа түйіндерінің ісінуі тән.

Қызамық жүкті әйелдер үшін қауіпті. Жүкті әйел қызамықты жұқтырған кезде, вирус анадан ұрыққа плацента арқылы беріледі, бұл ұрықта көптеген туа біткен ауытқулардың дамуына және жүкті әйелдерде түсік тастау, өлі туу сияқты асқынуларға әкеледі. Балада көру, есту, жүрек, бауыр, сүйектер ішілік зақымдану байқалады. Салдарынан бала соқыр, саңырау болып, жүрек ақауымен, ақыл-ой дамуының кешеуілдеуімен туылады.

Қызамықтың алдын алудың ең тиімді шарасы вакцинация болып табылады. Вакцинация Ұлттық вакцинация күнтізбесіне сәйкес балалардың декреттелген жастары арасында жүргізіледі, бұл вакцинациядан кейінгі иммунитетті дамытуға мүмкіндік береді, бұл вакцинацияланған адамдарда өмір бойына қалады. Қызамыққа қарсы вакцинаның әр дозасы баланың иммунитетін күшейтеді.

Екпелерді жүргізу үшін ДДҰ сертификаттаған және Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі рұқсат еткен қызылшаға, қызамыққа, эпидемиялық паротитке қарсы құрамдастырылған вакцина пайдаланылады. Вакцинация тұрғылықты жері бойынша емханалардың барлық егу кабинеттерінде тегін жүргізіледі. Жыл сайын балаларды қызамыққа қарсы жоспарлы вакцинациялаумен қамту деңгейі 95-99% құрайды.

Қызамықтың алдын алу бойынша жүргізілген жұмыстар ауру деңгейін айтарлықтай төмендетуге және эпидемиологиялық жағдайды тұрақтандыруға мүмкіндік берді.