
Қызметтің дамуының жаңа кезеңі (1922 жылдың қыркүйегінде) «Республиканың санитариялық органдары туралы» Декреттің қабылдануы болды, ол еліміз аумағында санитариялық-эпидемиологиялық қызметтің қалыптасуына бастау болды.
1922 жылы Ақмола және Орал қалаларындағы денсаулық сақтау бөлімдерінің жанынан санитариялық-эпидемиологиялық кіші бөлімдері құрамында санитариялық-бактериологиялық зертханалар ұйымдастырылды. Денсаулық сақтау жүйесінің міндетті буыны ретінде республиканың санитариялық органдарының одан әрі дамуы жалғасты. Санитариялық дәрігерлердің саны: 1921 жылы 6 болса, 1929 жылы 32-ге, ал 1940 жылы 170-ке жетті.
Санитариялық қызметтің дамуында 1925 жылы Қызылордада ашылған Крайлық санитариялық-бактериологиялық институттың (қазіргі ҚДСҰО Х.Жұматов атындағы гигиена және эпидемиология ұлттық орталығы) маңызы зор болды. Онда клиникалық-диагностикалық зертханалық зерттеулер, шеттегі зертханалар қызметкерлерінің біліктілігін арттыру курстары жүргізілді және ол санитариялық-бактериологиялық зертханаларға басшылық етті. Осы институтта, сондай-ақ Алматыда орналастырылған Орталық Азиялық обаға қарсы ғылыми-зерттеу институтында республика үшін өте маңызды эпидемиология, паразитология, вирусология және инфекциялық патология мәселелері бойынша жұмыстар атқарылды (қазіргі М.Айқымбаев атындағы аса қауіпті инфекциялардың ұлттық ғылыми орталығы).