"Гедда Габлер" драмасы алғаш рет Қарағандыда қазақ тілінде қойылды

С. Сейфуллин атындағы Қарағанды облыстық академиялық қазақ драма театрында норвегиялық драматург Генрик Ибсеннің "Гедда Габлер" драмасының премьерасы өтті.

Режиссер – Ғ. Мүсірепов атындағы Мемлекеттік академиялық балалар-жасөспірімдер театрының қоюшы-режиссері Дина Жұмабай, қазақша аудармасы – Әсел Асқарқызы. 

Басты рөлді М. Әуезов атындағы Қазақ ұлттық драма театрының актрисасы Саяжан Реал Бланко сомдады.

Қалған рөлдерді Қарағанды қаздрамтеатрының актерлері орындады: генерал Габлер – Кеңес Жұмабеков, Йорган Тесман – Бауыржан Нұрмағанбетов, Юлиана Тесман – Нұржібек Жансүгірова, Теа Эльвстед – Аружан Каленова, асе сор Бракк – Аман Мұқашев және Эйлерт Левборг – Айдос Нұрмағамбетов.

Генрик Ибсеннің "Гедда Габлер" пьесасы алғаш рет 1891 жылы Мюнхенде қойылды. 

Ол кезде көрермендер драманы бағаламады, бірақ жылдар өте келе ол әлемдік театрлардың негізі ретінде қабылданды.

– "Гедда Габлер" алғаш рет қазақ тілінде қойылды. Мен үшін бұл эксперименттің бір түрі, өйткені аударма кезінде кейбір тармақтарды жеткізу қиын. Ибсен – бұл психологиялық театрдың драмасы. Бұл тұрғыда актерлер үшін де, мен үшін де қиын болды. Премьера мен үшін бас репетиция ретінде. Көрермендерде нақтылау, түрту, тексеру қажет сәттер әлі де бар. Пьесаның ережесінен тыс шықпауға тырыстық, өйткені "Гедда Габлер" өте танымал шығарма, ол бірнеше рет қойылды, фильмдер түсірілді, – дейді режиссер Дина Жұмабай.

Астанадан аудармашы Әсел Асқарқызы келді.

– Мен аударманы шығармашылық жұмыс деп санаймын. Бүгін мені ерекше қызықтыратын нәрсе – менің аударылған шығармам сахнада қалай естіледі және көрінеді, актерлер оны қалай сіңірді, қандай да бір өзгерістер болды ма. Екіншіден, бұл пьеса әйелдердің қоғамдық өмірдегі тағдырын қарастырады. Көріп отырғанымдай, режиссер мен сахна суретшісі шығармашылық тұрғыдан келді: адамдар аквариумдағы балық сияқты, бірақ бір-бірін түсінбейді. Бұл пьесада трагедия бар, көптеген адамдар өледі, бірақ пьесаның кейіпкерлері ол үшін қатты таң қалмайды. Автор махаббатсыз өмірді әшкерелейді. Спектакльді көргеннен кейін әркім өзінен "Мен Гедда емеспін бе?" деп сұрауы керек, – деп есептейді Әсел Асқарқызы.