Станиславский театры қарағандылықтарды махаббат пен арман драмасының премьерасына шақырады

Мәңгілік өмір туралы ойлар, кеудеңізде жаныңыз барда ештеңе де кеш емес, махаббат өлімді жеңеді – Данила Приваловтың "Прекрасное Далёко" лирикалық драмасы осы және басқа да көптеген нәрселер туралы баяндайды. К. С. Станиславский атындағы Қарағанды театры көрермендерді 4, 5 және 18 маусым күндері сағат 17:00-де өтетін премьераға шақырады.

Спектакль желісі аспанда өтеді. Әр түрлі уақыт аралығындағы адамдар жұмаққа түседі. Әр кейіпкердің өзіндік өмір тарихы бар. Адамдар періштелер секілді, ал періштелер адамдар сияқты көкте өз өмірлерін сүріп жатады. Бірақ олардың әрқайсысы жерге оралуды армандайды. Біз кейде бағаламайтын ең қарапайым өмір керемет алшаққа – арман мен үмітке айналады.

Қоюшы режиссері – Ринат Қияқов (Ресей). Қоюшы-суретші – Алан Саймин (Ресей).

Ринат Қияқовтың айтуынша, Станиславский театрының әртістерімен жұмыс істеу оңай болған. Спектакльді бір жарым ай дайындаған. Оның ұзақтығы – 1 сағат 40 минут.

– Қарағандылық әртістер рахаттана жұмыс істейді және оларға істегендері ұнайды. Біз пьесаны мүмкіндігінше өзгертпеуге және қысқартпауға тырыстық, өйткені бұл драматургтің қалауы. Менің ойымша, бұл өте керемет қойылым болды: бір жерде қабырға төмен түсіп, бір жерде шеңбер бұрылып, көлік жүреді. Сондықтан қойылым тек мәтіндік қана емес, – деп атап өтті Ринат Қияков.

Пьесадағы басты рөлдердің бірін Станиславскийдің жас актері – Кирилл Пловайко ойнайды. Оның кейіпкері – жұмаққа түсетін жаңа адам. Оның аты – Вася.

– Менің кейіпкерім жұмақтың қарапайым өмірден қалай ерекшеленетінін түсіне алмайды, өйткені ол жерде оны бостандық деп аталады. Ол үнемі іздеуде, ең бастысы – бостандыққа шығу. Мен үшін ең қиын нәрсе – кейіпкердің жұмақтан шығу жолын не үшін іздейтінін түсіну. Қойылымның негізгі тіркесі: "Мұнда жақсы. Мұнда тыныш". Сонда оралудың мағынасы бар ма? Вася үшін бар. Менің рөлім серпінді: жүгіруге де, секіруге де тура келеді. Кейіпкер періште сияқты ұшуды үйренеді. Материал өте қиын – бұл қарапайым өмір емес, періштелердің өмірі. Бірақ режиссердің дұрыс жұмысы бізден не талап етілетінін анық көрсетті, – деп бөлісті Кирилл Пловайко.

Пьесаның авторы Данила Привалов өзінің пьесасының жанрын утопия ретінде анықтайды.

"Бұл қол жетпейтін болашақ туралы арман, ерте өмірден өтіп, көбінесе қоршаған әлемнің құрбанына айналатын өте жақсы адамдар туралы арман. Мәтінде кейіпкердің ерекше түрі жазылған, ал суретші абсолютті шынайылықты қажет етеді. Көрермен сахнада не болып жатқанына 100% сеніп, жанашырлық танытуы керек", – деді драматург өзінің сұхбаттарының бірінде.