Адам ғасырлар бойы дала өрттерімен бетпе-бет келді, бірақ бұл құбылыс тек ХХ ғасырда, дала экожүйесі өзін-өзі реттеу қабілетін жоғалтқан кезде ғана маңызды проблемаға айналды. Адамның әрекеті далада өсімдіктерді жейтін және өрттің табиғи кедергісі болып табылатын жолдарды таптайтын ірі тұяқты жануарлардың жоқтығына әкелді. Далада өсетін шөптердің өрт деңгейі жоғары. Пайда болған өрт үлкен аумақтарды қамтитын басқа өсімдіктерге бірден таралуы мүмкін. Ашық жерлерде жер бетіндегі қатты желдер басым, сондықтан өрттің таралу жылдамдығы секундына 10 метрге жетуі мүмкін. Дала өрті кезінде өсімдік қабаты толығымен күйіп кетеді, әдетте бос топырақ жусан мен басқа арамшөптермен толып кетеді.
Дала өртінің қаупі әсіресе тамыз және қыркүйек айларында жоғарлайды. Бұл уақытта топырақта әдетте өсімдіктердің қарқынды дамуын қамтамасыз ету үшін жеткілікті ылғал болмайды, бұл жасыл шөптің өсуін уақытша тоқтатады және дала шөптері топырақтағы ылғал деңгейі көтерілгенше жартылай тыныштық күйіне өтеді. Осы уақыттан басқа, дала өрттері көбінесе көктемнің соңында, қыста қар астында болған былтырғы шөп кебе бастаған кезде пайда болады. Өрттің себебі көбінесе адамның бақылауынан шығатын шөпті өртеу болып табылады.
БҚО ТЖД мемлекеттік өрт бақылау басқармасы