Осындай жандардың арқасына өртке қарсы қызметі сақталады
Біздің ізденістегі мақсатымыз - біздің қымбатты әріптестеріміз. Өрт сөндіруші немесе құтқарушы мамандығын армандайтын, асыл мақсаттарды басшылыққа алатын және өз ұмтылыстарында тек мамандығын сүйенетін адамдар. Өкінішке қарай, көптеген адамдар кей – мамандықтың қиындығын түсінбестен, кино мен кітаптағы әлемдей елестетіп, қате таңдап жатады. Егер адамдар мамандыққа нақты шешімдерімен, қызғылт көзілдіріксіз барса, дұрысырақ болады. Сонда ғана адам өмірін құтқару кезінде көңіл толмау мен кездейсоқ адамдар аз болады.
Бүгін біздің кейіпкеріміз – Қарағанды қаласының №13 өрт сөндіру бөлімінің қарауыл бастығы Илнур Курбангалиев Фердинандович. Азаматтық қорғау органдарында 25 жыл жұмыс істейді.
-Алғашқы сұрақ - Сіз мамандыққа қалай келдіңіз?
- Жалпы менде, кім болам? деген сұрақ болған емес. Мен әрқашан өрт сөндіруші болатынымды білетінмін. Мен бала кезімде өрт сөндірушілердің қалай жұмыс істейтінін, жанып жатқан үйден адамдарды қалай қауіпсіз жерге шығаратындарын көрдім, олар Мен үшін кейіпкерлер болды, Мен де олар сияқты болғым келді.
- Қарауыл бастығының жұмысы неден тұрады?
- Қарауыл бастығының лауазымдық міндеттері өте ауқымды-ол қарауылдың жеке құрамының тікелей бастығы болып табылады. Қарауыл бастығы шығу ауданын, объектілердің орналасуын, олардың өрт қауіптілігін, қолданыстағы техниканың сипаттамалары мен мүмкіндіктерін жатқа білуі керек. Ол бөлімшенің жауынгерлік міндеттерді табысты орындауына, оқуына, тәрбиесіне, тәртібіне, моральдық және психологиялық жай-күйіне, бағыныстылардың сыртқы келбетіне, олардың міндеттерін орындауына, өрт-техникалық қару-жарақты дұрыс пайдалануы мен ұқыпты қарауына және оларды тәртіппен және ақаусыздықта ұстауына жауапты. Жалпы, жұмыс жеткілікті.
- Сіздің жұмыс режиміңіз – бір күн істеп, үш тәуліктен кейін қайта шығасыз. Бос уақытыңызда немен айналысасыз?
– Барлық бос уақытымды отбасыма, қыздарыма арнаймын, менің үйім бар, ал үйімде жұмыс жеткілікті.
- Қарауыл бастығының табысты жұмысының құпиясы неде?
– Біздің жұмысымызда жалғыз өзің ешқандай жетістікке жете алмайсың, демек, жұмыстың сәтті орындалуы жақын адамдарға байланысты болады. Міне, менің негізгі міндетімді – ұжым болғандықтан, жұмыста бәріміз – біріміз үшін, біріміз – бәріміз үшін. Әркім өз жолдастарына сенімді болу керек. Біз жай ғана, бір күн жұмыс істеп кетіп қалмаймыз. Біз бір-бімізге көмек қолын соза алатын командамыз. Екіншісінің өмірі біреуінің дұрыс әрекеттеріне байланысты болуы мүмкін. Сондықтан қарауылдағы қарым-қатынас көп нәрсені шешеді.
- Ұжымдағы қарым-қатынасты жақсарту үшін не істей аласыз? Сіз мысал келтіру?
- Ұжымдағы қарым-қатынасты жақсарту үшін ең бастысы өзара құрмет. Әр адаммен әңгімелесу үшін әрқашан ортақ тақырыптарды таба алу қажет, мен өзім ортаға тез араласып, адамдармен ортақ тіл табамын. Карантинге дейін біз қарауылмен бірге демалыс күндері жиналдық. Біз табиғатқа бардық, кейде бір-бірімізге қонаққа бардық. Қарауыл - менің екінші отбасым. Мұнда қарым-қатынассыз мүмкін емес.
- Қарауыл бастығының жұмысындағы ең қиыны не?
– Әр кәсіптің өз қиындықтары бар. Бірақ өрт күзетінде қызмет еткен жылдар ішінде мен үшін өрт немесе басқа да ТЖ болған адамдардың қайғысын көру ең қиын. Әсіресе зардап шеккендер болған кезде.
- Ал отмен күрсеу қорқынышты емес пе? Жанып жатқан ғимаратқа кіру?
- Отқа? Әрине, бұл қиын және қорқынышты, ешқашан бірдей өрт болмайды, бәрі әртүрлі, әрқайсысының өз қиындықтары мен күрделілігі бар, бірақ сіз біреу отта және түтінде сіздің көмегіңізді күтіп тұрғанын деп ойлаған кезде, сіз бұл біреудің баласы, анасы немесе әкесі болуы мүмкін екенін білмейсіз, мұндай сәттерде барлық қорқыныш бір жерге кетеді, сіз жай ғана барып, өз бөлімшеңізді басқарасыз.
- Ал Сіздің жақындарыңыз сіздің жұмысыңызға қалай қарайды?
- Жақындарым, әрине, менің мамандықтарыма оң көзқараспен қарайды. Мен жұмысқа барғанда алаңдаймын. Бірақ қазір біраз жылдар жұмыс істеген соң үйренді.
–Қазір бұл мамандықты таңдауда өкінбедіңіз бе?
- Жоқ!Ешқашан өкінген емеспін. Өрт сөндіруші болу-бұл кәсіп. Мен өз кәсібімді таптым. Егер менен тағы біреу кім болғым келетінін сұраса, маған екінші мүмкіндік берілсе, мен ойланбастан тағы осы жауабымды берер едім.
-Жұмыс кезінде сізге қиын болған немесе адамдарды құтқарған кезде қандай да бір оқиға есте қалса, айтып беріңізші?
– Қызмет көрсету кезінде өрт көп болды, барлығын еске алмайсың, еске алмауға тырысасың. 2007 жылы дабыл бойынша, Полетаева көшесіндегі – отбасылық жатахананың жануына шақтық. Ол кезде мұндай ауыр жүк автоцистерналары болған жоқ. Көптеген адамдарды эвакуациялауға тура келді, адамдар үлкен дүрбелең болды. Адамдар терезеден секіруге дайын болды. Жатақханалар өртенді. Бізге от ошағын табу міндеті қойылды, біз қарауылмен бірге жертөлеге барып, от ошағын жою үшін бардық. Үй-жай қатты түтінделген, ал түтін алда келе жатқан қарауыл бастығының алдында да көрінбейтіндей болып, жанасуға бара жатты. Содан кейін звеноны басқарған қарауыл бастығы кенеттен жоғалып кетті. Мен жолдасым үшін қатты қорықтым, бірақ бағыттаушы кабель жақсы болды, Мен тез әрекет етіп, бәріне кабель тартып алу керектігін айттым. Жертөледе құдықтар бар екені белгілі болды. Біз қарауыл бастығын шығарып, қалғандарын құдықтар туралы ескерткен едік. Бұл Мен үшін өте үлкен қорқыныш болды, мен жолдасымды жоғалтып ала жаздадым.
- Сізде қандай марапаттар бар?
- І, ІІ, ІІІ дәрежелі "Өртке қарсы қызмет органдарындағы мінсіз қызметі үшін" медалімен және "Қазақстан Республикасы Төтенше Жағдайлар Органдарының ардагері" медалімен, ҚР ІІМ ТЖК қызметіне 20 жыл, өрт күзетіне 100 жыл, Қазақстан полициясына 25 жыл марапаттарымен марапаттады.
- Илнур Фердинандович сізбен сұхбаттасы өте әсерлі болды. Маған бөлген уақытыңыз үшін, барлық сұрақтарға толық жауап бергеніңіз үшін алғыс білдіремін. Сіз ең қауіпті мамандықтардың бірін таңдадыңыз. «От қателіктерді кешірмейді»-дейді. Сондықтан өрт сөндіруші-бұл мамандық емес. Баршаңызға мықты денсаулық, амандық және жеңдеріңіздің құрғақ болуын тілеймін.
Нұрайым Кенжехан,
Қарағанды облысы ТЖД баспасөз қызметі