Босанғаннан кейінгі эндометрит

Босанғаннан кейінгі эндометрит

Босанғаннан кейінгі эндометрит- жатырдың инфекциялық қабынуымен (эндометрия) сипатталатын босанғаннан кейінгі инфекцияның бір түрі. Эн-дометрит босанған әйелдердің шамамен 7% дамиды, бірақ босанғаннан кейінгі іріңді-қабыну патологиясының арасында оның жиілігі 36-59% құрайды. Босанғаннан кейінгі эндометрит жедел және созылмалы болуы мүмкін. Қабыну процесі әдетте жатырдың бұлшықет қабатына – миометрийге таралады, сондықтан гинекологияның көп жағдайында босанғаннан кейінгі метроэндометрит диагнозы қойылады.

Босанғаннан кейінгі эндометриттің себептері

Босанғаннан кейінгі эндометриттің себебі бактериялық инфекция болып табылады, көбінесе жатыр қуысына төменгі жыныс жолдарынан көтерілу арқылы немесе асқазан-ішек жолдарынан енеді. 90% жағдайда жұқпалы агенттер факультативті-патогендік микроорганизмдер, көбінесе полимикробтық бірлестіктер түрінде анықталады: энтеробактериялар (E. coli, Klebsiella pneumoniae, Proteus spp., Enterococcus spp), эпидермиялық стафилококк, А және В тобындағы стрептококктар, спора түзбейтін анаэробтар (Bacteroides fragilis, Peptococcus sp., Peptostreptococcus sp., Fusobacterium sp.), гардне-релла. Микоплазмалар, хламидиоздар, гонококктар сирек анықталады.

Босанғаннан кейінгі эндометриттің дамуының алғышарты дененің иммундық төзімділігінің төмендеуі болып саналады. Жүктіліктің кеш кезеңінде және босанғаннан кейінгі кезеңде жыныс микрофлорасында айтарлықтай сапалы өзгерістер болады. Жүкті әйелде урогенитальды және бронхопульмональды трактінің инфекциялық-қабыну аурулары, созылмалы инфекция ошақтары, эндокриндік бұзылулар, иммун тапшылығы, аутоиммунды жағдайлар және анемия болған кезде босанғаннан кейінгі эндометриттің пайда болу қаупі артады.

Босанғаннан кейінгі инфекциялық асқынулардың дамуына жатыр қуысына бұрын жүргізілген аспаптық араласулар (қырып тазалау, түсік түсіру), жатырішілік ұзақ контрацепция ықпал етеді; жүктілік және босану барысының ерекшеліктері (үзілу қаупі, плацентаның дұрыс орнықпауы, истмико-жатыр мойны жеткіліксіздігін хирургиялық түзету), инвазивті диагностикалық манипуляциялар (амнио - және кордоцентез, хорион биопсиясы), мембраналардың кеш жарылуы, ұзақ сусыз босану және ұзақ босану, хориоамнионит, патологиялық қан жоғалту, зақымдануы,  қолмен плацентаның бөлінуі, кесар тілігі. Сонымен қатар, табиғи босану каналы арқылы босанғаннан кейін эндометрит жиілігі жағдайлардың 1-3%, жоспарлы жедел босанғаннан кейін - 5-15%, төтенше жағдайдан кейін – 20% - дан астамын құрайды.

Босанғаннан кейінгі кезеңді ддұрыс күтінбеу, қан жоғалтудың өтелмеген орнын толтыру, ұзақ төсек режимі, жатырдың инволюциясының баяулауы, жаңа туған нәрестенің жатырішілік инфекциясы (везикулез, пневмония, сепсис), жыныс мүшелерінің нашар жеке гигиенасы да босанғаннан кейінгі инфекциялық асқынулардың дамуына жағдай жасайды.

Іріңді-септикалық асқынулардың алдын алу шараларының кешенді жүйесі 3 кезеңнен тұрады:

  1. Жүктіліктің ерте кезеңінен бастап инфекциялық асқынулардың даму қаупі бар әйелдерді оқшаулау.
  2. Жүктілік, босану және босанғаннан кейінгі кезеңде инфекцияның дамуының минималды ықтималдығын болжау.
  3. Инфекцияны генеризациялаудың алдын алу үшін босану топтарындағы іріңді-септикалық асқынулардың локализацияланған түрлерін диагностикалау және уақтылы емдеу.

Өзіңізге қамқорлық жасаңыз, денсаулығыңыз Сіздің қолыңызда!