Оба туралы не білуіміз керек?
Оба (лат. pestіs) — Yersinia pestis (оба таяқшасы) бактериясы қоздыратын жедел зоонозды жұқпалы ауру. Табиғатта ауру қоздырғышының негізгі көзі мен тасымалдаушысы — кеміргіштер (суырлар, құмтышқандар, егеуқұйрықтар) және оларда мекендейтін бүргелер.
Аурудың жұғу жолдары
Трансмиссивті: Ауру жұқтырған бүргелер мен кенелердің шағуы арқылы.
Жанасу жолы: Ауырған малды (әсіресе түйені) сою, етін бөлшектеу немесе терісін сыпыру кезінде.
Ауалы-тамшылы: Өкпе обасымен ауыратын науқаспен сөйлескенде, жөтелгенде не түшкіргенде.
Алиментарлық: Инфекция жұққан тағамды немесе суды пайдаланғанда.
Аурудың түрлері
- Бубонды оба: Ең көп таралған түрі. Қолтық, мойын немесе шап аймағындағы лимфа түйіндері ісіп, "бубон" деп аталатын түйін пайда болады.
Алғашқы белгілері
Аурудың жасырын кезеңі бірнеше сағаттан 6 тәулікке дейін созылады. Кенеттен қатты қалтырау. Дене қызуының кенеттен 39-40 градусқа дейін көтерілуі. Бас ауруы, әлсіздік, жүрек айнуы мен құсу.
Емі және алдын алу шаралары
Дәрі-дәрмек: Бактериялық ауру болғандықтан, емдеуде антибиотиктер қолданылады. Егер емді уақытында бастамаса, өлімге әкелуі мүмкін.
Қазақстандағы жағдай: Еліміздің (әсіресе Қызылорда, Ақтөбе облыстарының) кейбір аймақтары обаның табиғи ошағы болып саналады. Сол себепті облыстарда жыл сайын арнайы Обаға қарсы күрес станциялары мониторинг жүргізіп, құмтышқан іңдеріне дезинсекция, елді мекендерде дератизация, инфекция ошақтарын дезинфекциялау, медицина қызметкерлерін ауруды диагностикалау, клиникасы, емдеу, алдын алу бойынша дайындау, халық арасында санитарлық- ағарту жұмыстарын жүргізеді.
Оба ауруынан сақтану үшін:
Оба ауруының алдын алудың тағы бір маңызды шарасы - вакцинация. Обаға қарсы вакцинациялаумен қамтылатынған адамдар тобы: обаға қарсы бөлімшенің мамандары, медицина қызметкерлері, ветеринария қызметкерлері, малшылар, орман-шаруашылық жұмысшылары, аңшылар, табиғи ошақта өмір сүретін елді-мекен тұрғындары.
Оба ауруынан сақ болыңыздар! Алдын алу – ең жақсы қорғаныс!