Елордалық кәсіби ана 18 баланы қалай өсірді
Халықаралық әйелдер күні қарсаңында SOS Балалар ауылының тәрбиешісі Жанар Рахымбаева 23 жылын ата-анасыз қалған балаларды тәрбиелеуге арнағаны туралы айтты, деп хабарлайды елорда әкімдігінің ресми сайты.
SOS Балалар ауылы – жетім балалар мен ата-анасының қамқорлығынсыз қалған балалар кәсіби аналарымен, бауырларымен бірге нақты отбасындағыдай бөлек үйлерде өсетін орын.
Жанар Рахымбаева 23 жыл SOS-ана болып жұмыс істейді. Ол алты баланы өз жауапкершілігіне алған: үй шаруашылығын, бюджетін жүргізеді, қамқорлығындағылардың денсаулығы мен олардың әлеуметтік дамуын бақылайды. Барлық жұмыс жылдарында ол 18 баланы тәрбиелеген.
«Менде аптасына бір демалыс бар. Қалған уақытта балалардың өміріне еніп кеттім. Мен өз отбасымды құрып, мансапты дамыта алар едім, бірақ мен бұл туралы ойланған кезде балалардың қажеттіліктері болды. Мен оларға қарайлап, қалғанынының бәрін ұмытып кеттім», - деді Жанар.
Ол 28 жасында педагог-психологтың білімімен және балабақшада істеген жұмыс тәжірибесімен балалар ауылына барған. Оның айтуынша, бұл жерді таңдауына балалар үйіне баруы әсер еткен.
«Мен дамуында проблемалары бар жетімдерді бірнеше рет көрдім. Олардың көпшілігі жеке қамқорлықпен табысты және бақытты адамдар бола ала еді. Бірақ ол үшін ресурстар әрдайым жеткілікті бола бермейді. Бұл маған оңайға соқпады», - деді ол.
SOS-ана болу үшін Жанар бірнеше психологиялық тест пен тренингтен өткен. Оқудан кейін ол кәмелетке толғанға дейін тәрбиелеу үшін нәрестелерді таңдау мақсатында сәбилерді үйінде 10 күн болды.
«Ол кезде біз түнде әрең ұйықтадық, балаларды бақылап отырдық. Мен өзіме «қиын» балаларды таңдадым: денсаулығы мен мінез-құлқында проблемалары бар екі ұл мен қыз. Мен олардың өміріне алдағы 20 жыл бойы жауапты болатынымды ол кезде түсіндім бе? Ол жағы қазір есімде жоқ. Сол күндері балалар үйінде болғанда бойымызды өзгеше сезім биледі», - деді SOS-ана.
Осылайша, оның Балалар ауылындағы өмірі басталды. Балалар өсті, сонымен бірге Жанардың тәжірибесі де артты. Ол көп нәрсені жүре үйренгенін айтады. Осыған байланысты көптеген қызықты әңгімелердің де есте қалғанын тілге тиек етті.
«Бірде мен балаларыммен Алматыға бардым. Оларды суретші Әбілхан Қастеевтің көрмесіне апардым. Мен қатты қуандым, бірақ балалар әрі-бері жүгіріп, есінеп, мұражайдың еденіне отыра бастағанда бұл экскурсияның балаларға жақсы таңдау емес екенін түсіндім. Содан кейін, әрине, біз хайуанаттар бағына және аттракциондарға бардық, бірақ осының бәрінен кейін мен оларды жақындарыма мерекелік кешкі асқа апарғанымда, олар ұйықтап қалды. Мен оларға бір күнде көп жерді көрсеткім келіп, кешке дейін қаланы аралаттым. Автобус қажетті аялдамаға жеткенде, мен жүргізушіден балаларды шығарғанша күтуін өтіндім. Барлық жолаушылар маған қарап күліп жатты. Өйткені ұйқыдағы балаларымды кезек-кезек түсірдім», - деп Жанар күліп есіне алады.
Бүгінде Жанар ауылдағы ең тәжірибелі аналардың бірі. Оған тәртіп пен балаларға деген сүйіспеншілік көмектесті деп санайды. Тәрбиеші тәлімгерлермен қарым-қатынасқа оның жеке тәжірибесі әсер етпеуі үшін үнемі психологқа барады. Ал балаларды шығармашылық терапияға апарады. Сондай-ақ ол балалардың жеке қажеттіліктеріне, яғни курстар, олардың тістеріне брекет салдыруға, техника және басқа да қажеттіліктерге демеушілерді өзі іздеуге машықтанған.
Ол тәрбиелеген ең үлкен қызының бүгінде өз балалары бар. Жанар үйінде тіпті құдалық та өткізген. Әрқайсысы оқуға түсіп, өз бетінше күн көріп, есейген түлектері балалар ауылындағы анасына баруды әсте ұмытпайды екен.
Тәжірибелі ана жаңадан келген SOS тәрбиешілерге өз жұмысын жақсы көру және сонымен бірге өздерін ұмытпауға кеңес береді.
«Бір күні дәрігер бұл туралы еске түсірмеуі үшін оны есте сақтау керек. Демалыс, хобби, спорт – бос сөз емес, сізді де, балаларды да бақытты ететін нәрсе. Мамандықтағы ең бастысы – ана болудың басым инстинкті. Балалар әрдайым жалған сөйлеген адамды біліп қояды. Сондықтан біздің жұмысымыз мағыналы болуы үшін оны шынымен жақсы көру керек», - деді Жанар.