ДІН ЖӘНЕ ҚОҒАМ

ДІН – АДАМЗАТ ТАРИХЫМЕН ӨМІР СҮРІП КЕЛЕ ЖАТҚАН ҚҰНДЫЛЫҚТАРДЫҢ БІРІ. ОЛАЙ ОЙЛАУҒА СЕБЕП, ЖЕР БЕТІНДЕ ӨМІР СҮРУДІ БАСТАҒАН АЛҒАШҚЫ ҚАУЫМДЫҚ КЕЗЕҢДЕГІ АДАМДАР ДІНИ НАНЫМДАРҒА СЕНІП, ЖАРАТҚАНҒА СЫЙЫНҒАН. ЖАЛПЫ АЛҒАНДА ДІН – ӘРБІР ҰЛТТЫҢ БІРЛІГІ МЕН ТҰТАСТЫҒЫНЫҢ НЕГІЗІ. ҚОҒАМДЫ ТҰРАҚТЫЛЫҚТА ҰСТАЙТЫН БАСТЫ КҮШ.

АБАЙ АУЫЛДЫҚ ОКРУГІНДЕ ЖАСТАРДЫҢ ДІНГЕ ДЕГЕН КӨЗҚАРАСЫ ЕДӘУР ЖАҚСАРЫП КЕЛЕДІ. «ҚОЛ ҚОЛДЫ ТАБАР, ШАРИҒАТ ЖОЛДЫ ТАБАР» ДЕМЕКШІ АЙТА КЕТСЕК АУЫЛ ЖАСТАРЫНЫҢ (ДЕМЕУШІЛЕРДІҢ) ҰЙЫМДАСТЫРУЫМЕН МЕШІТ АСХАНАСЫ СОҒЫЛЫП, ҚҰРЫЛЫСЫ АЯҚТАЛДЫ. ҚАЗІРГІ ТАҢДА АТАЛҒАН АСХАНАҒА АУЫЛ ТҰРҒЫНДАРЫ ҚҰРАН ОҚУ, АС БЕРУ, АУЫЗ АШТЫРУ Т.Б. КЕРЕК БОЛҒАН ЖАҒДАЙДА МЕНШІГІНЕ ТЕГІН ПАЙДАЛАНА АЛАДЫ. 

  Дін адамдарды адамгершілік, әділеттілік, сүйіспеншілік және құрмет секілді құндылықтарды қабылдауына ықпал етеді. Халықты имандылыққа баулуда қоғамның барлық институттары мен билік орындары да қол ұстаса отырып, ілгері қадам басуы керек. Міне, сонда ғана аспанымыз ашық, іргеміз тыныш болып, мемлекетіміздің мәртебесі биіктей түседі.