Москиттердің белсенділік маусымы: лейшманиоздан қалай қорғануға болады

Лейшманиоз — жұқтырылған москиттердің шағуы арқылы адамға берілетін паразиттік ауру. Ауру терілік, тері-шырышты және висцералды түрлерде өтуі мүмкін. Ең қауіптісі — ішкі ағзаларды зақымдайтын висцералды түрі.

Қазақстанда висцералды лейшманиоздың табиғи ошақтары Қызылорда облысында сақталған, мұнда аурудың соңғы жағдайы 2016 жылы тіркелген. Лейшманиоздың ең кең таралған түрі — терілік лейшманиоз. Оның табиғи ошақтары Түркістан облысының Отырар, Шардара және Арыс аудандарында орналасқан.

Инфекцияның негізгі табиғи резервуары — жабайы кеміргіштер, ал тасымалдаушылары — москиттер. Жұқтыру қаупі олардың белсенділік кезеңінде, яғни шілде айының соңынан қазан айына дейін ең жоғары деңгейде болады.

Инкубациялық кезең әдетте 2–3 аптаны құрайды. Терілік түрі теріде ойық жаралардың пайда болуымен сипатталады, кейін олардың орнында тыртық қалады. Ауру адамнан адамға берілмейді. Лейшманиозға қарсы арнайы профилактика (вакцина) жоқ.

Аурудан қорғану үшін репелленттерді пайдалану, москит торларын қолдану, жабық киім кию және кешкі әрі түнгі уақытта ашық ауада болуды шектеу ұсынылады. Сондай-ақ терезелер мен есіктерге қорғаныш торларын орнату және аумақтардың тиісті санитариялық жағдайын сақтау маңызды.

Эндемиялық аудандарға барғаннан кейін дене қызуының көтерілуі, теріде ойық жаралардың пайда болуы немесе лимфа түйіндерінің ұлғаюы байқалса, міндетті түрде медициналық көмекке жүгіну қажет.

Эндемиялық аймақтарда инфекцияның таралуының алдын алу мақсатында тұрақты түрде мониторинг, дезинсекциялық және дератизациялық іс-шаралар жүргізіледі.