Туляремияның алдын алу

               Туляремия – жедел инфекциялық, табиғи ошақты ауру. Табиғатта туляремия көптеген жабайы жануарлардың - кеміргіштердің, жәндіктердің, жыртқыш жануарлардың, балықтардың, құстардың және т.б. денелерінде өмір сүреді. Иксодид кенелері инфекцияның тасымалдаушысы болып табылады. Инфекцияны жылқы шыбындары мен масалар да тасымалдайды. Туляремияның қоздырғышына - төмен температура мен ылғалды орта қолайлы, өте кішкентай бактериялар. Туляремияға тән қасиет инфекция қоздырғышының берілу жолдары: жанасу – қоздырғыш ауыз қуысының шырышты қабығы, бадамша бездері және асқазан-ішек жолдары арқылы түскенде, аспирация – ауру малдың секрециясымен ластанған ауаны жұтқанда, трансмиссивті – қоздырғышты жәндіктер немесе кенелер енгізгенде. Инфекция адамнан адамға берілмейді. Туляремия инфекциядан кейін 3-7 күннен кейін кенеттен температураның күрт көтерілуімен және қалтыраумен басталады. Науқастар бас ауруы, жалпы шаршау, бұлшықет ауруы, бас айналу, тәбеттің төмендеуіне шағымданады. Мүмкін құсу және мұрыннан қан кету. Егер мұндай белгілер пайда болса, сіз дереу тұрғылықты жеріңіздегі дәрігермен кеңесуіңіз керек. Алдын алудың ең тиімді жолы - вакцинация. Туляремияның алдын алу келесі шараларды қамтиды: - кәсіпорындар мен тұрғын үй-жайларда кеміргіштерді жою; - далада жүргенде репелленттерді (жәндіктердің шағуынан қорғайтын құралдар) пайдалану; - ашық су қоймаларынан ауыз шикі суды алып тастау; - егіс алқабында жұмыс істегенде, дала қосындарын, киіз үйлерді орнату, демалу үшін кенелердің, бүргелердің шабуылын және кеміргіштермен жанасуын болдырмау үшін кеміргіштердің ұяларынан, мал жүретін жолдардан алыс жерлерді таңдау керек; - жеке қорғаныс құралдарын (мақта-дәке таңғыш немесе респиратор, қолғап) пайдалана отырып, шаң түзумен жүретін жұмыстарды жүргізу қажет. Есіңізде болсын, жоғарыдағы ұсыныстарды орындау арқылы сіз туляремияны жұқтырудан қорғайсыз.