"Өткеннің олқылығы мен болашақтың кепілі: атом станцияларын дамыту жолы".

Бірнеше атом электр станциясын салу мәселесі – бұл жай ғана энергетикалық нысандарды көбейту емес, бұл тарихи олқылықтың орнын толтыруға бағытталған стратегиялық әрі өркениеттік шешім. Кеңес кезеңінен кейінгі жылдары Қазақстан энергетика саласында мол мүмкіндіктерге ие бола тұра, атом энергетикасын дамытуда батыл қадамдарға бара алмады. Соның салдарынан біз ұзақ жылдар бойы энергия тапшылығы, аймақтар арасындағы теңсіздік, сыртқы энергия көздеріне тәуелділік сияқты жүйелі мәселелерге тап болып келдік. Бүгінгі таңда бірнеше атом станциясын салу туралы бастама – осы тарихи кемшілікті түзетуге берілген нақты жауап.
Атом электр станциялары – тұрақты, үздіксіз әрі экологиялық тұрғыдан таза энергия көзі. Көмір мен газға тәуелділікті азайтып, көмірқышқыл газының шығарылуын төмендету арқылы бұл қадам Қазақстанның «жасыл экономикаға» көшу бағытымен толық үйлеседі. Әлемнің дамыған елдері атом энергетикасын болашақтың сенімді тірегі ретінде қарастырып отыр. Қазақстан да осы жаһандық үрдістен тыс қалмауы тиіс. Керісінше, уран қоры бойынша әлемдегі көшбасшы ел ретінде біз атом энергетикасын өз игілігімізге жаратуға міндеттіміз. Бірнеше атом станциясын салу – ұлттық қауіпсіздік пен энергетикалық тәуелсіздіктің кепілі. Энергия тапшылығы – кез келген мемлекеттің экономикалық дамуын тежейтін басты факторлардың бірі. Ал тұрақты энергия көзі болмаса, өндіріс те, әлеуметтік инфрақұрылым да, цифрландыру да толыққанды дами алмайды. Атом станциялары – елдің ұзақ мерзімді даму стратегиясының өзегі. Бұл бастама ғылыми-техникалық прогресті жеделдетуге жол ашады. Атом энергетикасы – жоғары технологияны, білікті кадрларды, заманауи инженерлік ойлауды талап ететін сала. Бірнеше станцияның салынуы мыңдаған жаңа жұмыс орнын ашып қана қоймай, отандық ғылым мен білімнің дамуына серпін береді. Жас мамандар үшін жаңа мүмкіндіктер қалыптасып, Қазақстан технологиялық дербес мемлекет ретінде жаңа деңгейге көтеріледі. Тарихи тұрғыдан алғанда, атом энергетикасынан саналы түрде бас тарту немесе оны кейінге шегеру – елдің даму қарқынын баяулатқан шешімдердің бірі болды. Ал бүгінгі таңда осы олқылықтың орнын толтыру – батылдықтың, жауапкершіліктің және болашақ ұрпақ алдындағы адалдықтың көрінісі.